Codex Studiosorum Bruxellensis
Pieter Breughel in Brussel
Wannes Van De Velde
Pieter Breughel de Oude Zou opstaan uit de dood Om de wereld te aanschouwen: Was 't bloed er nog zo rood, als karmijn? Zou er nog oorlog zijn?
Al eerst ging hem naar Brussel, Naar zijnen atelier En hij nam zijnen bussel Penselen en wat houtskool mee Naar zijn Brabantse stee.
Hij was nog niet vergeten Waar dat zijn woonhuis was Het was wel wat versleten De memel woonde in zijn kas Kapot was 't vensterglas.
Eerst vroeg hem aan de mensen; Is Spanje hier nog baas? Leefde naar eigen wensen? Zijn ze nog even dwaas in ons land? Of kregen ze verstand?
De mensen wouden Breughel Zijn Brabants niet verstaan Dus is hem stil en treurig Naar een café gegaan, die daar in Zijn jeugd al had gestaan.
Hij vroeg in 't zuiver Brabants De kastelein om drank Maar de patron die zei: "Pardon Je ne comprends pas Flamand", emmerdant, Dans le cur du Brabant!
Pieter Breughel den Ouwe Die dacht 't is weer zover Da' ze hier den Geuze nog brouwen Da's fijn maar dat 't in 't Frans moet zijn Da vin'k een groot sjagrijn.
Het Spaans is nu verdreven Uit ons klein vaderland Maar nu hebben we gekregen Het Frans aan de Marollenkant Da's boven mijn verstand.
Piet Breughel is dan droevig Terug naar zijn graf gegaan Nadat hem op zijn kamer Een heel klein maar een fijn schilderij Vol kleur had doen ontstaan.
En daarop stond geschilderd Ne Vlaming in 't gevang 't Gevang van zijn kompleksen De sleutel ligt erbij aan zijn zij Doet open, maakt hem vrij!
Tijdens het tweede Vrijzinnig Zangfeest van Vlaanderen in 1992 werd deze laatste strofe door Wannes Van De Velde zelf geactualiseerd:
En daarop stond geschilderd Ne Vlaming in den val De val van zijn kompleksen 't Fanatisme staat erbij aan zijn zij Zo geraakt hem nooit nie vrij!
Fout gevonden
Bezoek het forum om fouten te melden aan de redactieraad.
© Codexfonds 2008